Titulo: Xograres e trobadores 

Autor: Manuela Alvarez Lozano

Ilustracions: Pepe Carrizo

Editorial: A nosa terra

Deposito Legal: vg 575-95

Isbn: 84-89138-13-3

Este libro fala da idade media. Os omes e mulleres da idade media divertianse moito. facian comidas con moitas persoas en castelos e naves. habia comida moi voa: porco asado viño do ribeiro... Pasabano moi ben. Mentres uns comian outros tocaban musica e unha rapaza moi guapa empezaba a vailar diante das persoas . Logo aparecia un trobador que era o que compoñia os poemas para a rapaza fermosa. algunhas das que facia eran: Amor fai amar tal señor que e mais fermosa de cuantos sei e faime trobador. Nestas festas non todo eran cancions de amor. As veces os trobadores facian cancions para rirse da xente especialmente nestas ocasions nos que o publico esta listo para a burla. Coa leira da festa o trobador chamalle as señoras feas ou trencas, tamen lle chaman cutres e... A unha muyer o trobador  fixolle un poema chamandoa gorda fea cutre mal vestida... A muller soltoulle unha labazada por mofarse dela e asi empezou a lea con todos.Os trobadores pasan tempadas nos castelos traballando para as señores. Pero as veces divirtense compoñendo cancions. O pobo da idade media era analfabeto e non sabian cantar cancions, so os trobadores sabian e faciano no idioma galego-portugues.Os trobadores provenzais admiran a musicalidade do galego-portuges. Eles escriben na lingua d'Oc nunha especie de catalan qe tamen entenden os omes de galicia. E asi de viaxe en viaxe falando entre eles uns ocitano e outros falando galego, van coñecendo as cantigas dos distintos reinos e recollendo os diferentes modos musicais